Philippine Presidentiables

The election is near and almost everyone wants to be the next president of the Philippines. Everyone is positioning, they all do gimmicks and pr. Nangunguna si Mar dahil patok ang ginawa nila ni Korina sa Wowowee. Si Kiko Pangilinan sa Rock concert naman. Si Noli kailan naman kaya siya kikilos? Si Ping Lacson at Manny Villar patuloy pa rin ang giyera. Si Chiz Escudero nangunguna din sa survey. Si Bayani mukhang tagilid dahil nakilala siya ng lahat bilang berdugo sa MMDA. Si Loren naman mukhang tagilid din.

Sino sa kanila ang iboboto mo? Kandidato na din kaya ako?

Great Day for the Philippines

Imagine-in mo na lang ang pakiramdam ng Pinoy kung kabaliktaran ang naging resulta. Hehehe! Ha, ang sarap ng pakiramdam at nanalong muli ang Pambansang kamao na si Manny Pacquiao.

Napakagaling talaga ni Pacquiao at ng Team niya. Lalo na ang trainig team niya. Sa pangunguna ni Freddie Roach. Si Roach ang binira nang binira ng Traners ni Hatton. Ngayon, napatunayan kung sino ang mas magaling na trainer. Kinain ni Mayweather ang mga sinabi niya.

Proud ang Philippines sa pagkapanalo ni Pacman.

Kaibahan ng First sa Second

Naisip mo na ba ito? Bakit ang 1st placer namumuhay lang ng pangkaraniwan at ang second placer, madalas ay mayaman kaysa sa 1st placer? Kung bakit ang salutatorian sa School ay madalas tagumpay sa buhay kumpara sa valedictorian. Kung bakit ang 2nd place sa engineering board exam ay nagiging mas nakakaangat sa naging topnotcher sa licensure exam nila.

Alam mo ba kung bakit? Dahil may gusto pang patunayan ang second placer. May gusto pa siyang abutin. May inaasam siyang tagumpay. Uhaw siya. Samantalang ang first placer, maaga siyang nakuntento. Ang akala niya narating na niya ang tugatog ng tagumpay.

Isang magandang araw mula sa Rizal.

Kapwa ko Engineer

Matagal akong nawala. Ako'y nagbabalik mga kapwa ko Engineer. Sabi ko nga sa sarilli ko, "nga pala napapabayaan ko na ang blog ko."

Asar. Hehehe. Cesar Asar.

Sabi nga ng kaibigan kong holdaper, hirap daw ng trabaho niya ngayon dahil sa krisis na pinansyal sa US. Pati mga hinolholdap niya apektado. Hahaha. Joke lang! Wala akong kaibigan na holdaper.

Hirap ng buhay talaga. Halos lahat ng kompanya apektado. Dito sa Rizal madami na ding natanggal sa trabaho. Masyadong malawak ang epekto ng Crisis sa US.

At ang nakakagulat nito ang US may utang na sa China. Kakaiba. Ganoon na ba sila kahirap? Sa China na sila may utang.

Siyempre lahat, kahit engineer natatanggal sa trabaho. Makikita mo sila, nagbibilang na lang ng poste dito sa Rizal.

Sana naman, itong taon na ito, mahinto na ang financial crisis.

Numero sa Engineer

Akala nila numero lang ang engineering. Computation, pagsusukat, pag-i-estima, ang akala nila ganoon lang kasimple. Ganoon nga ba? Malay ko. Hehehe.

Napapanood ko sa TV ang Extreme Engineering. Magaling ang mga ginagawa nila doon. Ipinapakita nila ang mga nangyayari at kung gaano kahirap imaniobra ang mga proseso ng pagkakagawa. Maikukumpara mo ang mga ginagawa dito sa Pilipinas. Kung gaano sila ka-advance kumpara sa atin.

Magaling ang mga engineer sa Pilipinas. Ang problema lang kung ikucompare mo sa ibang bansa, mas may pagkakataon sila na makakuha ng experience sa paggawa ng mga katulad ng mga nasa TV. Experience sa paghawak ng proyektong makabago, iyon.

Isa sa itinuturo noong bata pa ako na uunlad ang Pilipinas. Pero tignan mo't engineer na ako't lahat, ganoon pa din tayo kahirap. Kahit sa larangan ng enhinyero, apektado. Ba eh, wala tayong pagkakataon, walang tsansa dahil wala eh, kung tulad din lang ng mga ibinoboto natin ang hahawak sa ating bansa wala tayong mapapala. Dolyar pa ang kinukurakot ng mga pulitiko natin dito sa Pinas.

Iyon, proud na proud pa sila. Proud sila na ang mga engineer sa Pilipinas ay nangingibang-bansa. Ano nga naman ang aasahan mong kita dito sa Pinas. Ikumapara mo sa suweldo ng engineers sa ibang bansa. At proud na proud pa ang lider natin sa kahirapan ng bansa.

Ewan ko nga ba.

Engineer at ang Syensya ng Albularyo

Sa mga darating na mga taon, ang ating mundo ay magpapatuloy na mahaharap sa pang-ekonommiya at pangkalikasang mga problema. Paano tumutugon ang engineering at teknolohiyang engineer na edukasyon, sa pangangailanagan ng mga tao at mundo?

Iyan ang tanong. Ang tanong na hindi ko din alam ang sagot. Nyok nyok nyok!

Ang kuwento ko ngayon ay tungkol sa albularyo. Madalas nating nadidinig ito sa albularyo.

Ah nalamigan iyan. Tara, hilutin ko iyang bukol na iyan.

Ang malas nito, natural na reaksyon ng katawan na balutin ang mga problemadong cells, nana o mga toxic product para hindi lumala. Lalo na kung kanser.

Malimit na gawin ng albularyon ay hilutin ang bukol hanggang sa mawala. Hayon, pumutok ang bukol. At ang laman ng bukol, kumalat sa daluyan ng dugo. Ang resulta, kumalat ang laman nito.

Paano na kung kanser iyon? Kakalat ang cancer cells sa ibang parte ng katawan.

Ito ang dahilan kung bakit nakakasama kung minsan ang ginagawa ng mga albularyo.

Kailangan natin ng edukasyon tungkol sa mga bagay na ito. Hindi sapat na dahilan na porke Engineer ang trabaho eh hindi na natin aalamin ang mga bagay tungkol sa science ng pagka-albuaryo.

Gumising mga kaibigan. Lahat ng enhinyero ay dapat magkaisa. Asahan ninyong sisimulan ko ang ating layunin, sa aking probinsya. Ang probinsya ng Rizal.

Hanggang sa susunod na post. Ako si Cesar Asar. Naglilingkod.

Mabuhay

Kumusta sa lahat. Ako ay masaya at nahanap mo ang aking blog. Ito ang una kong post.

Unang una. Fresh na fresh.

Ako si Engr. Cesar Asar. Macho, guwapo at matangkad. Daw. Ako ay naninirahan sa Rizal. At alam niyo, ang nagtratrabaho bilang engineer.

Ang blog na ito ay tungkol sa aking pakikipagsapalaran sa buhay. Ito ay tungkol din sa aking mga problema, mga reklamo, kainisan, kalokohan at mga kamalasan.

Dito mo din mababasa ang morubdob kong lovelife. Kung paano ako manligaw at dumiskarte. Kung paano ako lumusot sa makikipot na butas.

Mababasa mo din ang tungkol sa aking pamilya, kamag-anak at mga kaibigan. Siyempre kasama na din ang aking mga kaaway.

Ako si Cesar Asar at ito ang aking blog.